زندگی رسم خوشایندیست....
سلام به همه!
خوب! میدونم همه دوست داشتند تا یه مدت پیام تسلیت واسه حاجی بمونه ولی با اجازه همه من یه پست جدید گذاشتم شاید که واسه همه مخصوصا حاجی عزیز(که میدونم این قدر عزیزه که همه توی این هفته به فکرش بودند و ناراحت بودند که چرا نتونستند بیان پیشش) معنی یه شروع جدید رو بده.
شعر "صدای پای آب" مرحوم سهراب سپهری رو همه خوندیم،ولی فکر نمیکنیم هیچکی فهمیده باشه چرا میگن این شعر واسه تسلی مادرش بوده؟!
اینجا همون شعر رو با صدای مرحوم خسرو شکیبایی میذارم که خداییش من اینجوری که شنیدم واسم یه معنی دیگه پیدا کرد! شما هم بگیرید و گوش بدید!(میبینید مرحومها چقدر بیشتر نا مرحومها هستن!؟حالا کیه که بگه مرحوم شدن یعنی تموم شدن؟!!)
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم فروردین ۱۳۸۹ ساعت 21:35 توسط حامد نیکنام
|
عشق است پیرچه!